ในวันพระที่เงียบสงบ ท่ามกลางความวุ่นวายของโลกภายนอก เสียงแห่งธรรมะเปรียบเสมือนสายน้ำเย็นที่ชโลมใจให้เราได้หยุดพักและหันกลับมาสำรวจตนเอง

พระอาจารย์ สุธรรม สุธัมโม ได้เมตตาประทานโอวาทธรรมที่เตือนให้เราตระหนักถึงความจริงของชีวิต นั่นคือความเปลี่ยนแปลงของร่างกายที่ไม่มีใครหยุดยั้งได้

ท่านเปรียบเปรย สังขาร ของมนุษย์ว่ากำลังเสื่อมโทรมลงไปตามกาลเวลา ทุกวินาทีที่ผ่านไป ร่างกายของเรากำลังเดินทางไปสู่ความร่วงโรยอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง

ทว่าในความเสื่อมนั้น ท่านกลับชี้ให้เห็นถึงความหวังอันยิ่งใหญ่ นั่นคือ จิตใจ ที่แม้ร่างกายจะอ่อนแรงลง แต่จิตใจกลับสามารถเจริญงอกงามได้มากกว่าที่เคยเป็นมา

หนทางที่จะทำให้จิตใจเจริญงอกงามได้นั้น ท่านชี้แนะว่าเราต้องหมั่น บำเพ็ญบุญกุศล ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ในขณะที่ยังมีลมหายใจ

การบำเพ็ญบุญกุศลในที่นี้ ไม่ใช่เพียงการทำพิธีกรรม แต่คือการขัดเกลาจิตใจให้สะอาด สว่าง และสงบ เพื่อให้เราก้าวเดินไปบน เส้นทางธรรมะ ได้อย่างมั่นคง

หลายคนอาจมัวแต่กังวลกับรูปลักษณ์ภายนอก แต่โอวาทของท่านเตือนให้เราหันกลับมาให้ความสำคัญกับ ความงดงามภายใน ซึ่งเป็นสิ่งเดียวที่จะติดตัวเราไปได้ในระยะยาว

การเจริญงอกงามของจิตใจเปรียบเสมือนต้นไม้ที่ได้รับการดูแลอย่างดี แม้ฤดูกาลจะเปลี่ยนไป แต่รากฐานแห่งความดีที่หยั่งลึกลงในจิตวิญญาณจะทำให้เรายืนหยัดได้อย่างสง่างาม

มูลนิธิ เสียงธรรมเพื่อประชาชน ได้เป็นสื่อกลางในการเผยแผ่ถ้อยคำอันทรงพลังนี้ เพื่อให้พุทธศาสนิกชนได้นำไปเป็นหลักยึดเหนี่ยวในชีวิตประจำวัน

ในวันที่เรารู้สึกท้อแท้กับความเหนื่อยล้าของร่างกาย การได้หวนกลับมาพิจารณาโอวาทนี้ จะช่วยให้เราเกิดกำลังใจในการทำความดีต่อไปโดยไม่ลดละ

ธรรมะ ไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในใจเราทุกขณะจิต หากหมั่นสังเกตและฝึกฝน เราจะพบว่าความสุขที่แท้จริงไม่ได้ขึ้นอยู่กับความแข็งแรงของร่างกายเพียงอย่างเดียว

ขอให้เราทุกคนน้อมนำคำสอนนี้ไปปรับใช้ เริ่มต้นจากการทำบุญเล็กน้อยในวันนี้ เพื่อให้จิตใจค่อยๆ เติบโตขึ้นทีละน้อยบนเส้นทางที่ถูกต้องและดีงาม

สุดท้ายแล้ว แม้กาลเวลาจะพรากความเยาว์วัยไปจากเรา แต่กุศลผลบุญที่สั่งสมไว้จะเป็นเสบียงที่งดงามที่สุดในการเดินทางของชีวิต ซึ่งไม่มีวันเสื่อมสลายไปตามกาลเวลา

ขอให้ทุกท่านจงเป็นผู้มีจิตใจที่เข้มแข็งและงอกงามในธรรมะ เพื่อเป็นแสงสว่างให้แก่ตนเองและผู้อื่นตลอดไป