ท่ามกลางแสงอรุณรุ่งที่เปี่ยมด้วยความหวัง คณะบุคลากรจาก มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่จังหวัดร้อยเอ็ด เพื่อร่วมกิจกรรม ธรรมะสัญจร ณ วัดท่าสะแบง การเดินทางครั้งนี้มิใช่เพียงการเคลื่อนย้ายร่างกาย แต่คือการเดินทางของจิตวิญญาณเพื่อแสวงหาความสงบที่แท้จริง
เมื่อถึงจุดหมาย บรรยากาศที่เงียบสงบและร่มรื่นของวัดช่วยให้ผู้มาเยือนรู้สึกผ่อนคลายในทันที เสียงนกร้องและสายลมที่พัดผ่านพุ่มไม้ช่วยปัดเป่าความวุ่นวายจากโลกภายนอกออกไปจากใจของทุกคนที่ได้สัมผัส
กิจกรรมเริ่มต้นขึ้นด้วยการรวมตัวกันเพื่อสืบสาน พระพุทธศาสนา ให้คงอยู่คู่สังคมไทย การได้มาอยู่ร่วมกันในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ช่วยสร้างพลังบวกและความรู้สึกเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน
หัวใจสำคัญของโครงการคือการ เสริมสร้างคุณธรรมและจริยธรรม ให้หยั่งรากลึกลงในจิตใจของคนทำงาน การนำหลักธรรมมาปรับใช้ในชีวิตประจำวันเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้เราเผชิญกับอุปสรรคต่างๆ ได้ด้วยสติและปัญญา
ภายในวัด ผู้เข้าร่วมกิจกรรมได้มีโอกาสรับฟังการบรรยายธรรมจากพระอาจารย์ ซึ่งเน้นย้ำถึงความสำคัญของการมี สติ ในการทำงานและการใช้ชีวิต การฟังธรรมครั้งนี้ช่วยเปิดมุมมองใหม่ในการแก้ปัญหาที่เคยดูยากเย็นให้กลายเป็นเรื่องที่จัดการได้ด้วยใจที่เย็นลง
การร่วมกิจกรรมครั้งนี้ยังเปิดโอกาสให้บุคลากรได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์และให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ความเป็น กัลยาณมิตร ที่เกิดขึ้นท่ามกลางบรรยากาศแห่งการปฏิบัติธรรมเป็นสิ่งที่หาได้ยากในชีวิตการทำงานที่เร่งรีบ
นอกจากการฟังธรรม คณะยังได้ร่วมสืบทอดวัฒนธรรมและประเพณีอันดีงามของชาวพุทธ การได้กราบไหว้พระพุทธรูปและทำบุญร่วมกันช่วยเติมเต็มความอิ่มเอมใจให้แก่ทุกคนอย่างถ้วนหน้า
หลักธรรมที่ได้รับจากการธรรมะสัญจรในครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงทฤษฎีในตำรา แต่คือแนวทางที่นำไปปฏิบัติได้จริง ทั้งในบทบาทของครู อาจารย์ หรือบุคลากรสายสนับสนุนผู้รับผิดชอบภารกิจสำคัญของ มหาวิทยาลัย
หลายคนกล่าวว่าการปลีกตัวจากภาระหน้าที่มาอยู่ในสถานที่ที่เอื้อต่อการทำสมาธิ ช่วยให้มองเห็นคุณค่าของงานที่ทำอยู่มากขึ้น การทำงานด้วย จริยธรรม จึงไม่ใช่เรื่องไกลตัว แต่เป็นส่วนหนึ่งของการสร้างความสุขให้ตนเองและผู้อื่น
เมื่อพระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ บรรยากาศภายในวัดกลับยิ่งดูสงบนิ่งและลึกซึ้งขึ้น การเดินทางครั้งนี้จบลงด้วยความประทับใจและความมุ่งมั่นที่จะนำหลักธรรมกลับไปปรับใช้ในชีวิตการทำงานอย่างต่อเนื่อง
การสืบสานพระพุทธศาสนาของชาวมหาวิทยาลัยขอนแก่นในครั้งนี้ จึงเป็นดั่งการเติมไฟให้แก่จิตใจ เพื่อให้ทุกคนกลับไปทำหน้าที่ของตนด้วยความตระหนักรู้และมีความเห็นอกเห็นใจต่อเพื่อนมนุษย์
แม้กิจกรรมจะสิ้นสุดลง แต่ความทรงจำและข้อคิดที่ได้รับจากการมาเยือน วัดท่าสะแบง จะยังคงเป็นเครื่องเตือนใจให้ทุกคนดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาทและมีคุณธรรมนำทางเสมอ
ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่ได้รับกลับไปอาจไม่ใช่เพียงความรู้ใหม่ แต่คือการได้รู้จักตนเองมากขึ้นผ่านความสงบที่แท้จริง ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญสู่ความสำเร็จที่ยั่งยืนในการทำงานร่วมกันในองค์กรแห่งการเรียนรู้แห่งนี้